Rûntepetear Ysbrechtum: kansen voor ons dorp verkend

Donderdag 8 maart vond in de Lytse seal van het dorpshuis it “rûntepetear” van Ysbrechtum plaats. Een evenement op initiatief van het dorpshuisbestuur. Het merendeel van de plaatselijke verenigingen en organisaties was met een of twee mensen vertegenwoordigd zodat er een geannimeerde discussie gevoerd kon worden rond vragen als: hoe staat het dorpshuis er voor? Wat gaat goed en wat kan er beter? Hoe vergaat het de plaatselijke verenigingen? Zijn ze toekomstbestendig? Behoeft het Ysbrechtumer dorpsleven nieuwe impulsen en zo ja welke? En wie neemt daarin dan het initiatief?

Als gezegd werd de avond georganiseerd door het bestuur van de Stichting It Leechiem, zeg maar het dorpshuisbestuur. Bij ‘it opmeitsjen fan de rekken’ merkt het bestuur de laatste jaren dat ‘der in bytsje efterút buorke wurdt’. De situatie is niet dramatisch maar toch, de inkomsten uit de zaalhuur lopen iets terug en de baromzet is enigszins dalende. Het bestuur vroeg zich af wat de oorzaken daarvan zijn. Doet het dorpshuis het niet goed of zitten de gebruikers – veelal de dorpsverenigingen- een beetje in een dip? En vooral: valt er wat aan te doen? Wat moet dan gebeuren en wie neemt het initiatief? Reden voor een goed en openhartig dorpsgesprek onder leiding van Dirk Anema, spreekstalmeester (binnenkort te Frjentsjer).

Begonnen werd met een rondje tops en tips rondom het dorpshuis. De conclusie die daaruit getrokken kan worden: aan het dorpshuis ligt het niet. Veel waardering was er voor de vrijwilligersorganisatie die het dorpshuis draaiende houdt. En ook de accommodatie scoorde een dikke voldoende. Het dorpshuisbestuur toonde zich ingenomen met de vele tips die het kreeg: positieve suggesties om kleine en soms wat grotere verbeteringen door te voeren.
Om er een paar te noemen: het terras achter het dorpshuis kan beter; er moet een pinautomaat komen; de toiletten moeten worden gemoderniseerd; de activiteiten die in het dorpshuis worden gehouden moeten in een soort jaarplanning worden opgenomen die via de website raadpleegbaar is; de klimaatbeheersing in het dorpshuis kan wellicht slimmer; blijf het assortiment in de keuken waar mogelijk vergroten; blijf goed letten op de voorraadbeheer en blijf letten op de conditie van de dansvloer. Van de zijde van het bestuur kon medegedeeld worden dat er aan heel veel van deze zaken gewerkt wordt. Zo is inmiddels besloten tot de aanschaf van een pinautomaat en staat het pimpen van het terras voor 2019 op het programma.

Aansluitend ontspon zich een interessante discussie over wat je zou kunnen noemen de Ysbrechtumer mienskip. Uiteraard waren de meningen verdeeld, maar gelukkig kon iedereen zijn zegje doen. Een aanwezige opperde dat er te veel is te doen. Hij riep op tot ‘meer kwaliteit en minder kwantiteit.’ Een ander vond dat er te veel in verenigingsverband gebeurt. Probeer meer activiteiten te ontplooien los van de bestaande verenigingen. Daardoor worden de drempels lager om een activiteit te bezoeken. Weer een ander riep op om nieuwe activiteiten te ontplooien. Een vierde persoon opperde een enquête te houden om er achter te komen waar behoefte aan bestaat. Een medestander suggereerde een hogeschool in de arm te nemen om een dergelijke enquête professioneel aan te pakken. ‘Samenwerking tussen verenigingen’ , zag weer een ander als een belangrijk middel om de teloorgang van het rijke Ysbrechtumer verenigingsleven een halt toe te roepen. En tenslotte brak iemand een lans voor een goede opvang van nieuwe bewoners. ‘ Leid ze rond door het dorp, laat ze kennis maken met de vele mogelijkheden die er zijn.’ Een persoonlijke benadering is hoe dan ook onontbeerlijk, zo luidde de gemeenschappelijke opvatting.

Gedurende de hele avond werden ideeën geopperd voor kansrijke initiatieven. Zo werd er voor gepleit om nieuwe sporten naar Ysbrechtum te halen. En ook het sportcafé werd genoemd, dus samen kijken wanneer er belangrijke wedstijden op tv zijn. Ook gespreksleider Anema noemde heel wat mogelijkheden op: Overdag een soos voor ouderen waar je elkaar kunt ontmoeten en spelletjes kunt doen; kook-workshops of een eetcafé; een vogelwacht-groep; een leesclub; een repair-café; een Latin danceclub; een filmhuis; een internetcafé; een club die lezingen organiseert over allerhande interessante onderwerpen; een fietsclub; een hobbyclub; een volkstuinclub; het organiseren van cursussen; een energie-coöperatie; of gewoon periodiek op donderdagavond een inloopavond voor alle dorpsbewoners om onder het genot van een drankje even bij te praten.

Ten slotte werd de vraag opgeworpen: wie moet eventueel het voortouw nemen tot of het houden van en enquete of het initiëren van nieuwe activiteiten. Aller ogen werden toen toch wel gericht op het stichtingsbestuur. ‘ Jimme wolle minsken nei it doarpshûs helje, zei iemand letterlijk ‘dan moatte jimme der ek mar oan lûke’ . Die suggestie werd door de interim-voorzitter van het stichtingsbestuur niet direct van de hand gewezen maar hij wees erop dat daarover dan wel consensus moet bestaan. Het stichtingsbestuur wil niet het verwijt treffen dat het bestaande verenigingen of organisaties voor de voeten loopt of zelfs beconcureert. Uit de zaal kwamen geen reacties die er op duiden dat het stichtingsbestuur dergelijke kritiek heeft te duchten wanneer het in de nabije toekomst pogingen onderneemt om nieuwe wegen in te slaan. Sterker vrij luid en duidelijk klonk het verzoek: zorg dat de energie van deze avond niet verloren gaat en kom met een follow up. Die toezegging werd gedaan. De bal ligt derhalve bij de instantie die deze inspirerende avond aan het rollen bracht. De interim-voorzitter: “We zullen het er binnen het bestuur over hebben wat nu wijsheid is. Het laaghangende fruit kan natuurlijk snel geplukt worden. Denk aan een jaarplanning die via de website raadpleegbaar is. Er zijn echter ook zaken die ingewikkelder liggen. Een enquête houden is geen sinecure, bestaande verenigingen laten samenwerken evenmin. En het ontplooien van nieuwe initiatieven is zo mogelijk nog lastiger. Dat betekent namelijk dat mensen-die-het-toch-al-zo-druk-hebben-met-van-alles- en-nog-wat in actie moeten komen. Een hele uitdaging in deze tijd, maar ik blijf optimistich. Bij mij op het werk hangt op elk prikbord de kreet: Alleen ga je sneller, samen kom je verder”. Dat geldt natuurlijk ook voor een dorpsgemeenschap.

Red

Reacties zijn gesloten.