Opgave voor JIJ seizoen 2017-2018

Hallo jongens en meisjes,

Met dit formulier kun jij je opgeven om lid te worden van de Jeugdclub JIJ van Ysbrechtum. Het seizoen start elk jaar op 1 oktober.

Opgaveformulier Jeugdclub 2017-2018

TERUGBLIK AFSCHEIDSDIENST

Zondag 24 september was de laatste officiële dienst van ds. Aizo Wiebenga in de kerk van Ysbrechtum.
Lezing:Mat.3:13-17, een verhaal dat ds. Wiebenga na aan het hart ligt. Jezus staat bij de Jordaan waar veel mensen zich door Johannes laten dopen. Over en door water gaan daarvan lees je in de Bijbel veel mooie verhalen (gelijkenissen). Over redding en ‘nieuw’ leven. Jezus wil ook gedoopt worden, een ommekeer in Zijn leven. Jezus rekent zich bij de mensen die in het spoor van God willen gaan. Hij staat naast ons. Alleen gedoopt zijn en naar de kerk gaan is niet genoeg. Geloven doet een appel op ons hart. Je leven wordt gedragen in een groter verband dan wat je zelf kunt overzien. Je bent er in Gods naam. Dat heeft invloed op de levenshouding. Hoe uit zich dat? In alle bescheidenheid hebben we nu 10 jaar samen mogen zeggen en ervaren dat Jezus van ‘hogerhand’ doorgeeft dat ook jij mijn geliefde kind mag zijn en Ik van je hou zoals je bent. Het gaat om vergeving en genezing. Handen en voeten geven aan het Evangelie.

De dienst had een heel feestelijk tintje. Namens de kerkelijke gemeente sprak Piet Sikma lovende woorden over de prettige samenwerking gedurende 10 jaar. Dit werd onderstreept door een cadeaubon. Ook het prachtige kerkboeket was voor ds. en mw. Wiebenga bestemd. Mede door de medewerking van ‘It Brechtakkoard’ kunnen we terugblikken op een geslaagde dienst. Het koor zong o.a ‘You’ll never walk alone’ en ‘We are marching in the light of God’.

 
Tijdens het koffiedrinken na de dienst merkte je hoe vertrouwd ds. Wiebenga en de aanwezigen met elkaar zijn. We hopen ds. Wiebenga als gastpredikant nog vaak te ontmoeten.

 

Janke Metselaar-Helfferich

Mijn auto en ik, a match made in heaven.

Mijn man houdt van auto’s. Verschillende merken, types zijn al voorbij gekomen afgelopen jaren. Telkens zegt hij er bij: ”Maar deze blijft wel even”. Open je vervolgens een computer dan popt vaak een auto-site op. Maar heus, echt waar voorlopig rijdt hij nog wel even door met de huidige auto (hmmmm, sure).
Zelf wil ik ook wel schakelen tussen merken. Maar ben recentelijk toch weer terug gestapt naar mijn geliefde merk. En heus, echt waar, dit is hem echt.

Wat mij echter opvalt is het verschil in gedrag van mede weggebruikers met merken auto’s. Onafhankelijke tests, uitgevoerd door de schrijfster herself, hebben uitgewezen dat als je in een Mercedes of BMW rijdt, je vaker met asociaal gedrag van andere weggebruikers geconfronteerd wordt. Mijn dochter heeft wel eens aangegeven dat ze liever in mama’s auto zat (destijds een Clio) dan in die van papa want mensen deden niet zo aardig naar mama. En dat terwijl ik precies hetzelfde gedrag vertoon met rijden.
Maar mensen hebben last van vooroordelen. Verwachten bij een bepaalde auto ook bepaald gedrag en laten aan hun eigen gedrag zien wat ze er (alvast) van vinden. Dit uit zich door de één wel voorrang geven maar jij wacht maar even, afsnijden en zelfs middelvingers. Ik wil roepen: “It’s me. Ik ben gewoon aardig hoor.” Een beetje beteuterd zit ik dan in de auto waarvan ik de meeste knopjes en toestanden niet eens gebruik maar reuze handig is, volgens manlief. Terwijl ik de radio zoek en vervolgens van alles activeer behalve de radio, voel ik mij nog een stukje ellendiger. Ik ben serieus bang dat dat ding een schietstoel heeft en dat ik straks dat knopje dan weer wél heb gevonden.

Nu heb ik dus zelf weer een andere auto. Ik had al maanden aangegeven kleiner te willen rijden. Nu heb ik mijn auto ingeruild en geloof mij maar: klein is het geworden. Helemaal weg ben ik van mijn kleine autootje en met mij de bevolking ook. Vaak wordt er nog een tweede keer gekeken naar mijn auto en even lief gelachen alsof medeweggebruikers in hun volwassen auto’s een puppy-auto voorbij zien komen die voorzichtig zijn eerste voetstapjes op het wegdek zet. Net als je wel bij motorrijders ziet, zie je ook bij mede-eigenaren van mijn merk auto. Je moet regelmatig zwaaien naar soortgenoten. De wereld is mooier zo dan in een Mercedes of BMW. Weinig knopjes etc heeft hij ook. Ik kan ermee lezen en schrijven. Krappe parkeerplekken zijn geen probleem. Ik stuur hem overal tussendoor. Ik heb geen park-assist nodig. Geen sensor die hysterisch gaat piepen. Ik heb niet het gevoel dat ik de piloot ben van een straaljager. Al geeft hij wel dat gevoel, ze moesten eens weten, gnegnegne….

Solo.

Tea time

“Waar stoor jij je aan?” Zomaar een leuk bedoelde vraag die op het labeltje aan m’n theezakje zit.
En daar stoor ik mij dus verschrikkelijk aan. Die vrolijke, interessante vragen op die labels. Door zo’n marketing Jopie bedacht bij een reclamebureau.
En het hele reclamebureau maakte een rondedansje: wat een fantastisch marketingconcept! De verkoopcijfers zouden tot in de hemel stijgen, way to go Jopie, high five!! Leuk voor theemeisjes in een café op vrijdagmiddag, gezellie. Leuk voor grootouders met hun zwijgende kleinkinderen op zondagmiddag: “wat is de meeste vreemde plek waar je ooit wakker bent geworden?”
“Nou oma, ik was eens op een ruig feestje waar veel drugs en drank was en toe werd ik de volgende ochtend wakker in de badkamer met mijn hoofd in de wc-pot en m’n broek op m’n enkels”
Leuk gesprek met oma….

Als er iets is waar ik niet tegen kan zijn het dit soort opgelegde leukigheden. Labeltjes met teksten om tot een goed gesprek te komen. Of om openhartig te worden. Of eerlijk. Brr, ik gruwel d’r van.
“Als je iets tegen de wereld zou zeggen, wat zou het dan zijn?” Nou, dat jullie op moeten houden met die stomme teksten op theezakjes. Ik snap best dat jullie graag willen dat het lief en gezellig wordt in de wereld maar dat wordt niet. En zeker niet van jullie theezakjes. Ik zag laatst op een pak Melba toast staan “hoe was jouw dag?” Nou, Melba ik zou zeggen: vraag dat aan een theezakje misschien kunnen jullie leuk communiceren. Ik moet je wel zeggen dat theezakje alleen vragen stelt dus misschien zou jij es een antwoord kunnen geven.
Er zijn ook reclamefilmpjes bij gemaakt. Ook al zo stom. Moeder zit heel veel op haar telefoon te koekeloeren en de dochter vraag dan of dat ook wat minder kan. Tsja. Lijkt me dat je daar geen theezakje voor nodig hebt.
Ik vraag me ook af of het de bedoeling is dat je eerlijk antwoord geeft op de vragen of dat het vooral leuk en gezellig moet blijven. “Wat is je grootse geheim?” Nou, Liselotte dat ik twee keer met jouw Johan vreemd ben gegaan. Nou, Irene, dat ik degene was die jouw auto heeft bekrast omdat je mijn droombaan hebt ingepikt… Nee, ik denk niet dat het de bedoeling is dat je eerlijk bent. Of openhartig en zonder schroom. Het moet wel gezellig blijven.

Het is misschien gewoon een idee om de mensen van Pickwick te laten zien dat we ook wel gewoon een gesprek kunnen voeren. Zonder de labeltjes. Gewoon beginnen met aan iemand te vragen: hoe gaat het met je? Zal ik mijn telefoon eens een tijdje wegleggen? Kun je wat omgaan met het verlies? Als je verdriet hebt wat zou ik dan voor je kunnen doen? Zal ik gewoon eens naar je luisteren en eens even niets zeggen. En vooral niets vragen…

Nee Pickwick, wij kunnen dat zelf wel, zonder labeltje. Ja toch?

Die&Die

HEEL YTT BAKT!

De startzondag krijgt als thema: “Kerkproeverij”  en belooft een bijzondere ‘proeverij’
te worden. Om dit te doen slagen hebben we hulp nodig van zo veel mogelijk keukenprinsen/keukenprinsessen.

Het gaat om het bakken van: o.a. hartige taart, scones, muffins, tacohapjes, sandwiches, cheesecake. U, jij, hoeft niet persé zelf te bakken, meedoen met gekochte zoete en zoute hapjes is ook heel welkom. Wat zou het leuk zijn als we er samen een gezellige ‘proeverij’ van maken en de kerk hierbij gebruiken als ‘open huis’.
Doet u, doe jij, mee?

De startzondag is op 17 september en wordt gehouden in open lucht en kerk. Een prachtige combinatie. Graag horen we wat uw, jouw bijdrage kan zijn om de ‘kerkproeverij’ te doen slagen. Vanwege een goede inventarisatie vinden we het fijn als er heel snel op bovenstaande oproep wordt gereageerd. Graag voor vrijdag 15 september. Meer informatie bij: Janke Metselaar via 06 83692285 of via de mail janke.helfferich@ziggo.nl

 

Klik hier voor het programma

Stoptober

 

GGD Fryslân, startpunt voor gezond en veilig opgroeien in uw dorp of stad.
Stoppen met roken in oktober
Met z’n allen 28 dagen stoppen met roken? Dat kan met Stoptober!

De vierde editie van Stoptober komt eraan. Stoptober geeft iedereen die wil stoppen met roken alle steun om 28 dagen niet te roken. En dat is belangrijk, want na een periode van 28 dagen niet roken is de kans 5x groter dat je blijvend stopt met roken.

Stoppen met roken doe je niet alleen
Voor deelnemers aan Stoptober is er een speciale gratis Stoptober-app. In deze app lees je wat stoppen met roken betekent voor je gezondheid, ontvang dagelijkse je tips en lees je wat je zoal kunt verwachten gedurende die 28 dagen. Via social media (Facebook, Twitter, Instagram) blijf je op de hoogte en sta je in contact met anderen die hetzelfde doormaken als jij en kun je ervaringen uitwisselen. Ook kunnen deelnemers een gratis Stoptober Magazine ophalen; een blad vol inspiratie en steun tijdens Stoptober! Je leest er alles over op www.stoptober.nl, de website die 8 september live gaat en waar je je kunt inschrijven, want jij doet toch ook mee?

Ook de GGD helpt jou tijdens Stoptober!
Zo rijdt ook dit jaar de Stoptober-camper weer door het land. Kijk voor data en locaties op www.stoptober.nl. Bij de Stoptober-camper kun je bij een GGD medewerker of stopcoach terecht voor al je vragen over stoppen met roken. Voor informatie over Stoptober kun je ook telefonisch contact opnemen met GGD Fryslân.

Meedoen aan Stoptober
Vanaf 8 september 2017 kun je je inschrijven voor Stoptober via de website www.stoptober.nl en maak je gebruik van alle steun die Stoptober je te bieden heeft. Zo kun je de Stoptober-app vanaf 28 september downloaden (met bewijs van inschrijving). De 28 dagen niet roken-reis start vervolgens op 1 oktober.

Node gemist……

Ik had het deze week een paar keer. Een paar keer dat ik mensen tegenkwam op foto’s, mensen die er niet meer zijn. Ik bekeek wat oude foto’s van dorpsfeesten en zag ineens het gezicht van Joost en Domincus bij de versierde wagens. Beide genietend met een flesje bier in hun hand, zoals we vaak eentje, of twee, dronken na het klussen aan een wagen. Beide mannen altijd enthousiast om mee te denken en mee te werken. Niet op de voorgrond maar altijd met welwillend. Dominicus altijd bezorgd vragend of het niet te veel moeite was. “Moast it mar sizze as ik wat dwaan moat hjer…”. Joost met altijd bijzondere ideeën die niet altijd even goed uitvoerbaar maar wel heel inspirerend waren.
Ach lieve mannen… Jullie zijn er al niet meer. Jullie worden gemist.
De tweede keer, of dat is eigenlijk dagelijks, is als ik naar de prachtige kalender kijk die ArtYst heeft uitgebracht met die mooie, rake foto’s van Jelly.
De kalender is nog maar een paar jaar oud en toch zijn er op de maandelijkse foto’s al mensen geportretteerd die er al niet meer zijn. Een prachtige foto van Wim te midden van musicerende jongedames. Het hoopvolle voorjaar, de jeugdigheid en vrolijkheid van de meisjes, het blijft een prachtige foto om naar te kijken. En als muziek onlosmakelijk bij je hoort wat is dat dan een schitterend eerbetoon aan iemand die node wordt gemist.
Frou Martens die zo rustig uit haar raam kijkt, de skelk foar, de gestekte geranium op de keukentafel. “Doch mar gewoan.. “Ook zij is al niet meer in ons midden. Brugt Nauta op die foto, vol zelfspot waar hij samen met zijn vrouw aan het musiceren is. Of mevrouw Nauta waagt een poging en haar man kan het net zo waarderen. Ik vind het een foto die volgens mij veel zegt over de personen die erop staan.
Is het confronterend om deze foto’s te zien of is het een mooi eerbetoon waarbij de genisten prachtig worden herinnerd?
Node gemist. Het betekent zoiets als dat iemand met grote nood wordt gemist. En dat worden de mensen die ik hierboven tegenkwam op de foto en de kalender. Ik kom ze in mijn gedachtes ook tegen. Of in een lied of in een gesprek. Veel mensen. Naarmate je ouder wordt worden het er steeds meer. Eerst oudere mensen, opa’s en oma’s. Later ouders, ouders van vrienden, buren. En nu, op mijn leeftijd vrienden, kennissen en soms zelfs kinderen. Het hoort bij het leven: de dood.
Het verschrikkelijke. Het gemis, het verdriet. Maar dan is er soms ineens weer zo’n mooie foto. Die je tegenkomt in een doos of op de kalender in het toilet. Met prachtige eer betonen aan hen die node worden gemist…

Steeds denk ik aan de regel uit een lied van Bram Vermeulen: “Als ik doodga, huil maar niet, ik ben niet echt dood moet je weten, het is maar een lichaam dat ik achterliet,
dood ben ik pas als jij die bent vergeten.”

Volgende week, bij de dorpsfeesten, op het veld, bij het kaatsen of in de zaal, zullen we dan aan ze denken, de foto’s in ons hoofd aan ons voorbij laten komen? Op ze proosten? Tsjoch!

Die&Die

JIJ activiteiten seizoen 2015-2016

jij_vogelpark_15-16

Op zondag 25 september is de Jeugdclub naar Sybrandy’s, ook wel het beroemde Vogeltjespark, geweest. Om 13:00 stonden er 26 enthousiaste kinderen klaar om van het mooie weer te gaan genieten. Eenmaal in het park aangekomen vloog iedereen een kant op. In het park was een spookhuis te vinden, een grote speeltuin en nog andere vele attracties. Om half 4 stond er voor iedereen een patatje klaar. Dit ging er snel in want er moest weer verder gespeeld worden. De tijd vloog voorbij, en naar een ijsje was het weer tijd om naar Ysbrechtum te vertrekken.

Volgens ons was het een top dag, de reacties waren leuk en op de terug weg was het op de achterbank opvallend stil. Jongens en meisjes, bedankt voor de topdag.

We willen alle kids die mee waren bedanken voor de gezelligheid, de ouders die gereden hebben ook ontzettend bedankt.

Voor de foto’s van de afsluitende activiteit; klik hier. Het nieuwe seizoen van de Jeugdclub start 15 oktober, jullie horen snel van ons!

Klik hier voor de fotoserie

jij_schaatsen_15-16

Afgelopen zondag toen officieel de lente is begonnen, zijn we met de hele groep lekker gaan schaatsen.

’s Morgens om half twaalf zijn we vertrokken vanaf het dorpshuis. Al vlot zat iedereen in een auto en vertrok de stoet naar de Elfstedenhal in Leeuwarden. Eenmaal daar aangekomen konden de kinderen die zelf geen schaatsen meegenomen hadden schaatsen huren.
Iedereen begon even voorzichtig en veilig op de binnenbaan. Dit om eventjes de slag weer te pakken te krijgen. Want zoals iedereen weet, het heeft nog niet zo gevroren deze afgelopen winter om de schaats skills up to date te houden.
Maar na een poosje vallen en opstaan op de krabbelbaan kregen de meeste kids de juiste slag wel weer in de benen. Dus op naar de grote baan! Hier werd natuurlijk wel heel hard geschaatst. Dus goed aan de buitenkant van de baan blijven om de echte pro’s niet in de weg te rijden. Zoals bij de meeste jeugdclub activiteiten is het niet allemaal lol en gein, maar er moet soms ook even serieus gesnaaid worden. Rond tweeën werden we verwacht in het restaurant voor een beker drinken en een patatje met. Dat ging er natuurlijk wel in.
Na deze break was er nog tijd om een uurtje te schaatsen. Dat moest ook wel want er waren een aantal boys die de 40 rondjes wilden halen. Die moesten dus nog aan de bak op het ijs.
Rond half vier was het helaas weer tijd om naar huis te gaan. De gehuurde schaatsen moesten ingeleverd & hup de schoenen weer aan. Net voor half vijf waren we moe, maar voldaan weer in Ysbrechtum.

We willen alle kids die mee waren bedanken voor de gezelligheid, de ouders die mee waren en gereden hebben ook ontzettend bedankt.
Maar een hele dikke dankjewel voor de Ysbrechtummer IJsclub. Want zij hebben deze activiteit mede mogelijk gemaakt. Zonder de steun van de IJsclub hadden we deze activiteit nooit zo kunnen organiseren. Hartstikke bedankt!!!!!!
Super dat de verenigingen elkaar helpen en steunen.

Bestuur JIJ

Klik hier voor de fotoserie

jij_zwemmen_15-16

De jeugdclub van heeft afgelopen zondag een sportief uitje gehad .Het is alweer de tweede van dit seizoen. We zijn aan het zwemmen geweest in het vernieuwde zwembad in Joure. Bijna iedereen van de club had er zin in en zo stonden we allemaal ongeduldig te wachten op de parkeerplaats. Rond 13.00 uur was iedereen aanwezig en vertrokken we. Met 35 kids naar Joure is een beste stoet auto’s. In het zwembad kreeg iedereen een kaartje van Sandra en konden we het bad in. Het zwembad werd snel verkend en na een tijdje kwam de honger en de dorst. Want van zwemmen krijg je nu eenmaal ontzettende honger en dorst. In een hoog tempo werd de chips en frisdrank naar binnen gewerkt. Het is wel even lekker maar kost wel een hoop tijd. Dus al snel vloog iedereen weer een kant op. Om vijf uur moesten we helaas al weer het bad uit. Dus omkleden en wachten in de hal tot alle ouders er weer waren om de hele handel weer naar Ysbrechtum te vervoeren. Stipt op tijd, half zes, gingen we allemaal naar de parkeerplaats om een plekje in een auto te veroveren. Veroveren ja!! Want er was een hele populaire auto bij!! Een heuse witte limo, iedereen wil daar natuurlijk wel in zitten. Maar helaas 35 kids is net te veel zelfs voor een stretched limo. De overige kinderen moesten dus in een ‘gewone’ auto. Net voor zessen waren we allemaal weer terug in Ysbrechtum. Het was een geslaagde middag!! Alle ouders ontzettend bedankt voor het heen en weer rijden fijn dat we weer een beroep op jullie konden doen. De volgende activiteit zal een stuk droger worden, maar zeker ook weer iets bijzonders. Zorg dat je die zeker niet mist!!!

Adresski party JIJ

Het Jeugdclub seizoen is weer van start, dit keer met een Apresski pary! Iedereen kwam op 31 oktober in zijn ski outfit een feestje bouwen in het dorpshuis. Dat naast het bestuur, ook de kinderen zin hadden in het nieuwe seizoen bleek al vrij snel. Geheel volgens de dresscode van het thema, dansten, renden sprongen en vlogen de kinderen over de dansvloer. Tussen het feesten door was er ook nog tijd voor spelletjes, zoals limbodansen en levend memorie.

Terwijl de zweetdruppels bij iedereen over de rug liepen, moest er natuurlijk nog de mooiste outfit gekozen worden. Hup! Iedereen de warme skikleding weer aan en de catwalk op. Lars Dijkstra wist de jury te overtuigen met zijn mooie outfit en won de modeshow. Lars liep op skischoenen (maatJE 46) waardoor de hele ski outfit compleet was.

Groeten, Bestuur JIJ

Klik hier voor de fotoserie

JIJ activiteiten seizoen 2014-2015

Jij op kamp

Yes! Eindelijk! Het is vrijdagmiddag 18 september kwart voor vier in de middag. Een club van 31 kinderen en 6 begeleiders maken zich, bij het dorpshuis van Ysbrechtum, klaar voor het tweejaarlijkse hoogtepunt van de jeugdclub: OP KAMP NAAR AMELAND! De ladingen chips, snoep en frisdrank zijn netjes ingepakt naast de minder belangrijke zaken, zoals bijvoorbeeld een slaapzak. Want waarvoor heb je eigenlijk een slaapzak nodig als je toch het hele weekend niet gaat slapen? Ouders staan ons uit te zwaaien (verheugend op een lekker rustig weekendje zonder kinderen?) als we vertrekken richting Holwerd.

Helaas had de boot een klein half uurtje vertraging, waardoor we even in de regen moesten wachten. Ook op Ameland fietsten we vanaf de boot naar de boerderij eventjes in de regen. Maar dit was dan ook echt het enige kleine smetje op een verder fantastisch weekend met prachtig weer. Gelukkig stond de boerderij er nog precies hetzelfde bij zoals we deze twee jaar geleden hadden achtergelaten. De paar regendruppen waren we tijdens het eten van de patat met frikandel of kroket dan ook snel vergeten. Na het eten kreeg iedereen een blokje hout onder de snelbinders en fietsten we naar het strand voor een lekker warm en gezellig kampvuur! Weer teruggekomen bij de boerderij werden de zakken chips en frisdrank geopend en begon de missie om de hele nacht niet te slapen! Helaas (of gelukkig) lukte dit niet iedereen en werden er toch nog een paar uurtjes slaap gepakt.

Zaterdagochtend stond het ontbijt mooi op tijd klaar in de eetzaal. De zaterdag is steevast een intensieve dag met veel sportieve activiteiten. Het zonnetje scheen, de lunchpakketjes waren ingepakt en de fietsen werden klaargezet. We begonnen met een leuke (‘Wanneer zijn we er nou?’) fietstocht door de duinen van het eiland. Ondergetekende had als reisleider van de fietstochten het weekend, alles volledig onder controle en wist alles feilloos en in één keer te vinden. Hoewel dit (misschien wel terecht) door het merendeel ernstig werd betwijfeld. Hierdoor werden de fietstochten ietsje langer, maarja het was prachtig weer dus geen probleem toch? Op het strand konden we even uitrusten van het fietsen door te voetballen, touwtrekken, natte voeten halen in de branding en bij de duin oprennen en er vanaf rollen. Oja, ook maar even snel het lunchpakketje opeten en wat drinken. Hierna op naar het bruisende centrum van Nes om te shoppen! Nouja shoppen… De voorraad snoep, koekjes, chips en frisdrank moest weer aangevuld worden. De bedrijfsleider van de plaatselijke Jumbo had de rode loper al uitgerold en kan de rest van het jaar genieten van een vakantie. Aangekomen bij de boerderij nog een beetje vrije tijd voordat we konden genieten van de heerlijke nasi met satésaus en kroepoek klaargemaakt door Femke, Sandra en Gerritje. Omdat we nog niet genoeg beweging hadden gehad, gingen we na het eten naar het bos voor het spel vlagveroveren. Hierna snel weer naar de boerderij, want een aantal kinderen hadden een act voorbereid voor de bonte avond en dit moest nog even gerepeteerd worden. Na drie spetterende optredens en aansluitend een (korte) disco, vielen bij de meesten van ons toch echt wel de ogen dicht. Het gevolg was een heerlijk rustige nacht met redelijk veel slaap.

Dit was ook wel nodig, want zondagochtend moest na het ontbijt de boerderij schoon opgeleverd worden. En dat was geen makkelijke klus. Maar na twee uurtjes zwoegen was de boerderij weer als nieuw. Vervolgens pakten we maar weer de fiets. Na een fietstochtje, met een kleine omweg, besloten we nog even op het strand te genieten van het zonnetje. Maar de kinderen waren daar eigenlijk niet te houden. Want ze wilden allemaal maar één ding: Naar de recreatieplas met die kabelbaan over het water! Want ja de zwemkleding was niet voor niets mee. Ondanks dat de temperatuur onder de 20 graden was, had dit geen enkele invloed op de stoere kinderen. Binnen twee minuten na aankomst lagen de meesten er al in. Tussendoor wat fruit, zakje chips en drinken, zo kwamen wij de middag wel door. De tijd vloog intussen voorbij en de boot wacht niet. Dus fietsen inleveren, bagage ophalen en aan boord een plekje zoeken om bij te komen van alle inspanningen het weekend. Aangekomen bij het dorpshuis stonden de (opvallend uitgeruste) ouders ons al op te wachten. Wij willen alle kinderen die mee waren bedanken voor een fantastisch weekend! Wij hebben er als bestuur erg van genoten. Ook dank aan alle ouders die ons gebracht en gehaald hebben van en naar Holwerd.

Dan wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken voor het volgende: In oktober 2007 mocht ik als nieuwste bestuurslid mee met mijn eerste kamp en schreef ik mijn eerste verslag namens de jeugdclub. Nu, 8 jaar en 4 kampen later schrijf ik mijn laatste verslag. Ik heb ontzettend veel leuke activiteiten meegemaakt en heb het altijd met heel erg veel plezier gedaan. Ik wil iedereen bedanken die daar aan heeft bijgedragen. Nu is het tijd om het stokje over te dragen. Ik wens de jeugdclub en alle toekomstige leden veel succes en plezier toe.

Namens Jeugdclub JIJ,

Jelte Anema

Klik hier voor de fotoserie

Politiebericht

De Veldwachter van Ysbrechtum vraagt uw aandacht voor het volgende. Zaterdag 6 juni jongstleden heeft een medicijnvrouw van een wilde indianenstam uit het Epemabos, een schokkende ontdekking gedaan…. Een kruidenbuiltje is gestolen. Op klaarlichte dag, zo uit haar tipi gestolen. Wie heeft het gedaan !! Waarom is het weggenomen!! Waar is het nu!! Een nieuwe activiteit van de jeugdclub, zaterdagavond 6 juni was het weer zover. De voorbereidingen begonnen al vroeg in de middag. Mensen die hun hondje in het bos uitlaten zullen het wel gezien hebben. Hamers, bijlen, lange latten, stukken zeil, scheppen, kruiwagens vol zand, pionnen, allerlei bouwmaterialen werden het Epemabos ingesleept. Levend Cluedo stond namelijk op het programma. En dat vergt nu eenmaal een hoop voorbereiding. Vandaar dat er nogal wat bedrijvigheid achterin het bos was. Maar wat veel mensen ook niet weten, er leven in het Epemabos naast een paar kraaien en een reiger ook en hele stam wilde indianen!! Afgelopen zaterdag heeft een medicijnvrouw een schokkende ontdekking gedaan…. Haar belangrijke kruidenbuiltje is gestolen. Op klaarlichte dag, zo uit haar tipi gestolen. Wie heeft het gedaan !! Waarom is het weggenomen!! Waar is het nu!!

Dit waren de opdrachten die de speurneuzen van JIJ gingen uitzoeken zaterdagavond. Verschillende opdrachten, bijvoorbeeld waar je je hersens bij moest gebruiken of je spierkracht, je neus of je moet goed kunnen tekenen. Met andere woorden het was de bedoeling dat de kinderen in een groepje elkaar zouden aanvullen en versterken tot een goed geoliede speurzoekende machine.

Rond zeven uur werden de kinderen door Sandra van de parkeerplaats bij Epema state opgehaald. In en lange sliert liepen ze vervolgens naar de open plek achterin het bos. Daar vertelden Sandra en Femke, die de spelleiding op zich namen, wat er allemaal van hun verwacht werd. Sandra heeft het verhaal van de arme medicijnvrouw verteld. Ze had per ongeluk een middeltje gebrouwen dat stukken uit totempalen liet verdwijnen. Totempalen zijn natuurlijk heilig bij de Indianen. Dus stukken uit de totempaal is een schande en mag nooit gebeuren. Het gebeurde haar toch. Als deze magie toch in verkeerde handen zou vallen… De totempaal moest gerepareerd worden. Tijdens het repareren van de heilige totempaal is het kruidenbuiltje met de geheimzinnige inhoud uit haar tipi ontvreemd.

Dit verhaal moest dus goed onthouden worden. Alle verdachte indianen en zelfs een blanke broeder werden voorgesteld. Deze wilde figuren schijnen ook wel regelmatig undercover zich tussen de Ysbrechtumer bevolking te begeven. Maar daar zijn tot nu toe nog geen harde bewijzen van. Wel is zeker dat het vuurwater niet aan te slepen is voor Johannes Greidanus, hij wil er verder niets over kwijt. “Dat heeft met privacy te maken” meent de grutter. Maar mocht u dit lezen en binnenkort, bij school naast een andere vader of moeder staan, let er dan eens op. Het kan dus zomaar zo zijn dat diegene die naast u staat eigenlijk een broeder uit het donkere bos is. Nu is het dus tijd om de teams op pad te sturen en aanwijzingen te laten verzamelen. Enthousiast rondrennende groepen kinderen deden de zenuwen van de normaal zo vredig levende roodhuiden toch wel wat prikkelen. Angstaanjagende oorlogskreten klonken door het bos. Maar dat deed de spoorzoekers niks. Keihard werden de vragen beantwoord en de hindernissen genomen. De informatie werd zeer handig van de, toch soms wat onnozele, roodhuiden ontfutseld door de teams Zodat na een tijdje alle groepen alle aanwijzingen verzameld had.

Na een tijdje puzzelen en chippies peuzelen moest er toch iets gebeuren. Wie heeft het gedaan! Waarom is het weggenomen!! En waar is het buideltje nu!! Alle teams zaten op het juiste spoor.

Dit was de oplossing: Sluwe Adelaar had het gedaan; Omdat hij het wil ruilen voor vuurwater; Het is nu doorverkocht aan de wapenhandelaar Eenzame Ezel.

Het mysterie is opgelost en iedereen had echt prima detective werk geleverd!! Eenzame Ezel zal haar straf niet ontlopen. Het Epemabos is een avond lang onrustig geweest. Jeugdclub leden super bedankt voor jullie komst en vrolijke inzet!! En fantastische uitgedoste wilde figuren ontzettend bedankt voor jullie medewerking !! Ik hoop dat iedereen een leuke avond heeft gehad. Allemaal een hele fijne vakantie toegewenst en hopelijk gaan we met zijn allen na de vakantie drie fantastische dagen (18, 19 en 20 september) vol dolle pret en ongein op Ameland beleven. Het bestuur van JIJ heeft er in ieder geval weer zin in!!!

Klik hier voor de fotoserie

jij_slagharen_14-15

Zondagochtend om 10 uur vertrokken we met 6 auto´s en 23 kinderen, met de zon op ons voorruit, richting Slagharen. Eenmaal aangekomen in het park werden de groepjes gevormd, en ging iedereen het park verkennen. Natuurlijk als eerst naar de achtbaan, één keer, twee keer, drie keer… Daarna het Ponypark verkennen. Helaas durfde niemand het aan dicht bij de pony’s in de buurt te komen.

Om 1 uur stond de patat met een snack klaar. Het eten ging snel naar binnen, want geen tijd te verliezen. De achtbaan gaat tenslotte nog maar … keer en we moeten nog in de bootjes, het schommelschip, het reuzenrad en in alle andere misselijkmakende attracties. Er waren zelf kids en ‘begeleiders’ die de Free Fall in stapte. Eerst wordt je naar 40 meter hoog gebracht, dan hang je even stil (voelde als 10 minuten) en dan suis je met een duizelingwekkende snelheid naar beneden.

Je kon het park ook op andere manier vanuit de lucht bekijken. In een bakje aan een kabelbaan kon je met zijn tweeën van de ene kant naar de andere kant van het park. ‘Niet naar beneden spugen, dit roept agressie op’ De meiden wisten wat anders op te roepen. Tassen naar beneden gooien vanuit de lucht, roept heel veel gelach op.

Daar komt Bram aan lopen, zeik nat. Bram had het warm, dus heeft de tempratuur van de fontein even gemeten. Maar dit mocht de pret niet bederven, Willy had nog een nieuwe setje kleren voor Bram in de auto liggen.

Na een super gezellige en zonnige dag in Slagharen is het tijd om te vertrekken. Maar ja, hoe krijg je Sven uit een achtbaan? Hoe vindt je Jilles en zijn clan? Er natuurlijk moet het laatste zakgeld ook op aan suikerspinnen en popcorn… Half 6 zit iedereen weer in de auto en verlaten we Slagharen. Helaas ging deze reis niet in één keer richting Ysbrechtum. 3 kilometer buiten Slagharen gaf één van de auto’s het op, klapband! Sandra wist met een man zo gek te krijgen ons even te komen assisteren, met gereedschap koffer. Met fantastisch hulp van de mannen (Willy, Johannes en Arnold) reden we binnen een uur eindelijk richting Ysbrechtum.

Tot de volgende activiteit! (eind mei, begin juni) Bestuur JIJ

Klik hier voor de fotoserie

Jij gaat knallen

14 februari is normaal gesproken natuurlijk vooral de dag van de liefde… maar dit jaar stond de dag in Ysbrechtum in het teken van de wetenschap.

Jeugdclub JIJ organiseerde een proefjes middag. Vanaf half twee waren de kinderen welkom in ons dorpshuis. Na een korte uitleg over wat er allemaal te ontdekken was gingen ze in kleine groepjes aan de slag. Er stonden 15 verschillende proefjes opgesteld in en om het dorpshuis zoals:

Welk model papieren vliegtuig zweeft er het langst, en werkt dat ook in het groot. Kunnen we ook een lava lamp maken met spulletjes uit het keukenkastje. Dat met die Mentos en de cola, is dat nu waar of niet waar. Kan alleen een sigaar-rokende opa rookkringeltjes blazen.

Dit soort belangrijke vraagstukken hebben de jonge Ysbrechtumer Einsteins opgelost en uitgetest. Kliederen met kleurstof, eieren, water, en natuurlijk een beetje vuur voor het avontuur.

Dit alles schreeuwt natuurlijk om een pauze. De ranja en de chips van de ’firma Greidanus’ werd in dienst van de wetenschap getest en geproefd. Natuurlijk werd dit door de jeugd unaniem goedgekeurd !!

Na de korte, maar lekkere onderbreking doken we weer snel in de wetenschap met de proefjes die nog op het programma stonden. Zoals zelf een vortex kanon maken en geheimschrift maken met melk en een strijkijzer. Kortom; er was van alles te doen en te beleven. Toen alle proefjes gedaan waren kregen de dames en heren nog een ‘toetje’ in de vorm van droogijs.

Droogijs is onder hoge druk samengeperst diep gevroren stikstof. Klinkt heftig, maar wat te doen met dat spul. Een leuke eigenschap van dit materiaal is dat het van de vaste vorm, bij – 82 graden Celsius ineens overgaat in een gasvorm. Het leuke daarvan is dat het nogal uitzet wanneer dit gebeurt.

Dus als je er een scheut warm water overheen gooit gaat het flink borrelen en bruisen en komt er een onheilspellende rook vanaf.

Zo konden we met een beetje zeepsop schuim maken die in je hand knapte en er rook ontsnapt. Een zeer cool gezicht.

Nog grappiger werd het met een beetje kleurstof. Nog grappiger werd het met nog een beetje MEER kleurstof. Ouders konden het resultaat aan de roze handen wel terugzien.

Na getest te hebben wat een colafles nou doet als de druk wat oploopt kwam deze middag tot een knallend einde.

Omdat we zo veel verschillende proefjes hadden opgesteld en veiligheid voor alles gaat kwam JIJ wat handen te kort.

Daarom: Jan, Gerard, Anja en dhr. Poiesz, bedankt voor jullie enthousiaste hulp!!

En kids, graag tot de volgende activiteit, ik weet al wat we gaan doen en ik kan wel alvast verklappen het wordt weer heel wat anders…..

Tot de volgende keer!! Jeugdclub JIJ

Klik hier voor de fotoserie

Jij klimt naar grote hoogte

Zaterdag 13 december 2014 werd met zes auto’s koers gezet vanuit Ysbrechtum naar Dokkum. In deze zes auto’s zaten de leden van onze jeugdclub. Wat we gingen doen in Dokkum? Naar het AdFUNturepark, een indoor klim- en speelpark. Zeker een aanrader voor een sportief en stoer feestje!
Na een uitgebreide veiligheidsinstructie kregen we allemaal een klimtuig met daaraan 2 karabijnen en een katrol voor de kabelbanen. Hierna konden we beginnen met het eerste parcours. In totaal waren er drie parcoursen, elk iets moeilijker dan de vorige. Gelukkig hadden we echte stoere jongens en meisjes mee die geen last hadden van hoogtevrees. Het parcous was namelijk wel zo’n 5 meter hoog! Zo klommen we over touwbruggen, balanceerden over dunne kabels en gleden met hoge snelheid van de kabelbaan. We konden zelfs bungeejumpen. Zo makkelijk als het klinkt en lijkt, zo lastig was dit in de praktijk. Maar iedereen heeft heelhuids alle parcoursen afgelegd en kwam weer veilig beneden. Na afloop was er nog een lekker patatje en een glaasje limonade voor de dorst!
Dank voor de ouders die bereid waren om te rijden. We hopen iedereen weer te zien bij de volgende activiteit van de jeugdclub.

Groeten bestuur JIJ

Klik hier voor de fotoserie

JIJ naar “De kleine Wielen”.

Survival en boogschieten bij “De kleine Wielen” bij Leeuwarden

Zondag 21 mei was het dan zover, banjeren door het bos, slingerend aan een touw en lopend over een touw over een vieze dreksloot hield menigeen er een “kletspoot” aan over.
Met een weekje vertraging gingen we dan toch op pad richting “De kleine Wielen”. Met een iets kleinere groep dan we de laatste keren gewend waren (25 kids) zijn we rond kwart voor drie vertrokken vanaf het dorpshuis. Doordat er een behoorlijk aantal kinderen op het laatste moment nog mee wilden waren we blij dat de vader van Yuri nog mee wilde als chauffeur, top! Toch zouden we het fijn vinden als we de opgaven wat eerder binnen krijgen, dat scheelt veel geregel vooraf.
Eenmaal aangekomen moesten we nog een kleine wandeling door het bos maken om op het parcours te komen. Na een aantal “droog” oefeningen met touwklimmen en klauteren werden de kinderen verdeeld in twee groepen. Een groep jongens en een groep meisjes. Beide groepen gingen op pad met een instructeur. Onderweg kwamen ze verschillende survivalobstakels tegen. Waar de meiden, op een paar na, toch redelijk schoon het parcours afwerkten zijn de jongens toch wel een aantal keren “te water geraakt”. Met name het slingeren aan een touw over een dreksloot bleek nog niet zo gemakkelijk te zijn.
Voor we het wisten was het alweer zes uur en kwamen de chauffeurs ons alweer ophalen. De “vieze” kinderen konden zich nog snel even afspoelen in het buitenwater van “De Grutte Wielen” waarna ze zich konden omkleden.
Rond zeven uur waren we weer terug in Ysbrechtum. Met z’n allen hebben we een leuke en sportieve middag gehad. Iedereen bedankt voor het enthousiasme.
De volgende activiteit is pas na de vakantie. Het duurt nog even maar het is wel weer een hele leuke! In september gaan we als laatste activiteit van dit jaar op kamp!

Tot dan!
Bestuur Jeugdclub JIJ