Kerkelijke gemeente

 Kerkelijke gemeente “Ysbrechtum/Tirns/Tjalhuizum”    Contactgegevens
 

Kerkelijke mededelingen

O. Jezus, hoe vertrouwd en goed

klinkt mij uw naam in ’t oor,

uw naam die mij geloven doet:

Gij gaat mij reddend voor.

 

Lied 512: 1

 

KERKDIENSTEN OM 9.30 UUR

25-08: mw. Wia Marinus

1e collecte: project Rwanda

2e collecte: kerk

01-09: (Tirns): ds. E.J. Hefting

1e collecte: Nes Ammim

2e collecte: kerk

 

DIACONIECOLLECTES

25-08: Fryslân Foar Rwanda. Het project Rwanda heef tot nu toe € 215,40 opgebracht. Het streefbedrag voor dit jaar is € 2000,00. Helpt u mee om dit te bereiken? Met uw hulp kunnen we dit land er weer bovenop helpen. Ook kunt u uw gift overmaken naar het bankrekeningnummer van de diaconie. (zie voor het nummer in het kerkblad)

 

01-09: Nes Ammim. Als Nes Ammim faciliteren en organiseren we de dialoog tussen Arabieren en Joden. Gemakkelijk gaat dat niet. Het wantrouwen tussen deze twee groepen is groot. Nes Ammin zoekt naar oplossingen door de dialoog aan te gaan. De jongeren in Israël en wij Palestijnen weten nauwelijks waar het allemaal om begonnen is, laat staan dat we weten hoe we dit moeten oplossen. Dit moet doorbroken worden.

 

Vervolg verhaal Rose.

Zo overleefde Rose met haar eigen gezin. Maar haar familie raakte ze kwijt: “Mijn vader was dominee. Hij woonde met mijn moeder naast de kerk. Mijn ouders zijn tijdens de genocide naar hun kerk gevlucht. Milities sleurden hen de kerk uit en hebben hen vermoord. Zelfs in de kerk waren mensen niet veilig. Mijn broers werden op hetzelfde moment vermoord met hun vrouwen en kinderen.” Na de genocide herinnerde Rose zich voortdurend haar belofte aan God, maar ze had geen idee wát ze precies kon gaan doen. Ze bedacht: “Als ik als volwassene al zo getraumatiseerd ben, hoe moet het dan zijn voor de kinderen die geen ouders meer hebben?” Veel kinderen leefden in die tijd op straat, ook woonden veel kinderen alleen of met broertjes en zusjes in één huis. Hun ouders waren gedood of in de chaos gevlucht naar het buitenland. Rose wilde zich om hen bekommeren. Ze nam ontslag van haar werk als accountant en ging in 1995 aan de slag. Ze had eigenlijk geen idee wat ze deed in het begin. “Ik had geen uitgewerkt plan, ik wilde alleen de kinderen beschermen.” Een weeshuis oprichten wilde ze niet, ze wilde de kinderen liever een familie bieden. Ze kreeg al snel steun van de overheid, die ook als doel had om de kinderen onder te brengen in gezinnen. Wat begon als een opvang voor veertig weeskinderen in 1995 is inmiddels uitgegroeid tot een netwerk van steun aan 2400 kinderen en hun pleeggezinnen.

Wordt vervolgd.

 

27-08: KOFFIEOCHTEND

De vorige koffieochtend konden we buiten op het terras bij Johannes Greidanus houden. Als dit weer mogelijk is zullen we moeten afwachten, anders ziet de diaconie u graag vanaf 9.45 uur in de consistorie.

OPEN KERK EN EXPOSITIES IN YSBRECHTUM

Op 10 en 17 augustus exposeerde Marianne van Tuinen uit Ysbrechtum haar schilderijen. Zij is ook illustrator van kinderboeken.

 

Hieronder 2 van haar schilderijen

 

 

 

Op zaterdag 24 en 31 augustus exposeert Jelly Mellema haar foto’s. U kunt deze bekijken tijdens ‘open kerk’ (Tsjerkepaad) van 13.30 – 17.00 uur. De exposant en de vrijwilligers vinden het fijn om u te ontmoeten.

KERKBOEKET IS BESTEMD VOOR:

04-08 (Tirns): dhr. en mw. Albada; 11-08: familie Alberts; 18-08: Thea Bouma.

 

VERJAARDAG 75+ers

31-08: dhr. D. Dijkstra (Tirns); 06-09: mw. T. Gerlsma-de Jong. U beiden van harte gefeliciteerd, een mooie verjaardag en alle goeds voor de toekomst.

 

EEN GOED VERHAAL (vervolg)

Ruth had natuurlijk ook gewoon thuis kunnen blijven. Daar hebben we het immers over op de startzondag. Over Ruth en haar schoonzus Orpa die juist niet thuisbleven maar weggingen uit hun vertrouwde omgeving. Ze wisten wáár ze heengingen, naar Bethlehem, maar hadden geen idee wat hen daar te wachten stond. Ze vergezelden Naomi die graag weer terug wilde naar haar eigen land en stad, naar Bethlehem. Naomi die nu weduwe was in het land Moab waar ze samen met haar man naar toe was geëmigreerd. Niet alleen haar man maar ook haar beide zonen waren daar gestorven. De twee schatten van schoondochters konden haar niet uit de put van dat immense verdriet trekken. Haar geboortegrond trok. Ze wilde naar Juda, naar Bethlehem. En ze ging. Orpa en Ruth, de vrouwen van haar overleden zonen, vergezelden haar. Ze hadden ook bij de voordeur afscheid kunnen nemen, maar dat doen ze niet. Ze trekken hun slippers aan en gaan samen met Naomi richting Bethlehem. Op een gegeven moment dringt Naomi aan dat ze moeten terugkeren. Orpa en Ruth protesteren hevig. Ze willen mee naar Juda, bij Naomi blijven. Uiteindelijk laat Orpa zich overhalen. Ze neemt afscheid en gaat terug naar haar moeder. Ze is heel ver meegegaan en heeft een tijdlang deel uitgemaakt van het leven van Naomi. Nu kiest ze er voor om terug te gaan naar háár huis. Haar eigen leven weer op te pakken. Ruth nam het besluit om in het verhaal van Naomi’s leven te stappen. Bij haar te blijven. Om Naomi’s leven, dat door het verlies geknakt en gebroken was, als het ware voort te zetten. Hoe kwam zij tot die keus? Kan een mens zoveel mededogen tonen, zich aan een ander verbinden en toch zelf overeind blijven. Kunnen wij ook in het verhaal van Naomi stappen en wie zijn wij dan? Kiezen wij ervoor om Orpa te zijn, ons om te keren en terug gaan naar ons dagelijks leven. Of de dorpsgenoten van Orpa die vast en zeker Ruth veroordeelden omdat ze haar schoonzus alleen terug liet gaan? Of ligt juist Naomi ons na aan het hart. Is iets van haar grote verdriet ook het onze. Om ons met Ruth te identificeren lijkt moeilijk. Met je schoonmoeder te vertrekken naar een land waar volgens haar zeggen alles beter is. Te vertrouwen op het verhaal van Naomi dat er een God is die meegaat. Ruth zegt dan die goede woorden op het goede moment waardoor Naomi er vrede mee heeft dat Ruth verder met haar naar Bethlehem reist. Het zijn de beste woorden die ze kon zeggen: Uw God is mijn God. Als geloofsbelijdenis, reisverzekering en verblijfsvergunning in één. Want wie zat daar te wachten in Bethlehem op een Moabitische. Een Moabitische zonder geld, goed of status. Ze brengt geen waardevolle of nuttige dingen met zich mee, alleen zichzelf en haar mededogen. En maakt daarmee het leven van Naomi weer heel. Dat weten we nu. Achteraf. Ruth stapt op slippers samen met Naomi over de zanderige wegen en maakt, weten we nu, deel uit van de wereldgeschiedenis. Ruth spreekt niet haar angst uit voor de toekomst. Ze toont een jaloersmakend vertrouwen in de God van Naomi. Wat een goed verhaal! Dominee Welbedacht schrijft in het hoofdartikel van het vorige kerkblad: ‘We hebben ook graag dat ons leven volgens een groots en vaststaand plan verloopt, maar in werkelijkheid lijkt het vaak meer te bestaan uit een aaneenschakeling van schijnbare toevalligheden waar we ons keer op keer maar weer doorheen moeten zien te improviseren.‘ Want de rest van de geschiedenis van Ruth hangt van schijnbare toevalligheden aan elkaar. Als u in de geschiedenis van Ruth stapt en om u heen kijkt, waar verwondert u zich dan over? Zit er troost in het verhaal of bemoediging? Hebt u dat in uw persoonlijk leven ook meegemaakt dat toevalligheden uw leven veranderden? Dat, achteraf gezien, een bepaalde toevallige gebeurtenis iets aan uw leven toevoegde of juist wegnam? Wilt u dat verhaal met ons delen? Laat eens wat van u horen.

 

Janke Metselaar         06 83692285   janke.helfferich@ziggo.nl

Dieuwke Veldhuizen   0515 852547   d.t.veldhuizen@hotmail.nl

Gerry Sikma                0515 569561   p.sikma@hetnet.nl

Evert Jan Hefting        0515 852831   ejhefting@gmail.com

25 augustus om 20.00 uur komt het voorbereidingsgroepje voor de startzondag bij elkaar in de consistorie van Ysbrechtum. Hebt u ideeën of wilt u betrokken raken kom dan even langs of neem contact op met een van bovenstaande personen.

 

Tot een volgende keer.

Gerry Sikma

 

 

Met vriendelijke groet, namens de kerkenraad

Janke Metselaar-Helfferich

Scriba

 

HARTELIJK DANK

Langs deze weg willen wij iedereen bedanken voor de warme belangstelling tijdens mijn ziekte. De vele kaarten, bloemen en lieve telefoongesprekken hebben ons zeer goed gedaan.

 

Ook namens mijn lieve man hartelijk dank.

Wij hopen elkaar spoedig weer te ontmoeten.

 

Hartelijke groeten van Henk en Lies Alberts.

  Janke Metselaar-Helfferich
Tel. 06 83692285
Email: janke.helfferich@ziggo.nl